WIRTUALNY KLUB MODELARZY RC

Brawo szeri, wiedziałem, że się nie zniechęcisz Fajnie, że zapodałeś schemat. Można teraz o nim pogadać więc dołączam się do głosu Daniela:
1. Uwaga o dzielnikach słuszna - będzie trochę prostsza arytmetyka bo w Tiny to nawet mnożenie przez stałą jest problemem a wspólne współczynniki podziału ułatwią licznie napięć różnicowych.
2. Jeśli ma zostać jak teraz to dzielnik z 11V musisz odwrócić (100k do masy) bo w założeniu miał chyba dzielić przez 3.
3. Kondensatory miały być filtrami więc daj im taka szansę - wstaw je ZA dzielnikami. To ma jeszcze jedną zaletę. Przetworniki w AVR mają niebuforowane wejścia układu sample/hold i w czasie próbkowania (faza sample) dołączają na chwilę do wejścia mały kondensator. Jeżeli wydajność źródła będzie zbyt mała to kondensatorek nie zdąży się naładować i pomiar będzie błędny. Dlatego: kondensatory wprost do portów procka, usuwamy rezystory szeregowe 10k z PB3 i PB4 a ten na PB5 zmniejszamy. Rozumiem, że jego celem jest pewna ochrona wejścia i słusznie, niech zostanie ale wystarczy np. 100omów. Plus wprost od wejścia 3.7V do masy coś dużego np 100k który spowoduje, że odłączone wejście procka (różne rzeczy mogą się w modelu zdarzyć) nie zmierzy przypadkowego napięcia "z powietrza" tylko 0V.
4. W celu podobnej ochrony dałbym jednak jakieś 100omów szeregowo z wyjściem. Kazdemu z pewnością udało się dołączać coś przy włączonym zasilaniu. Wtyczka jest 3-pinowa a nie ma gwarancji, że masa będzie pierwsza przy załączaniu i ostatnia przy rozłączaniu.
5. Rezystor do masy dałbym także na PB2 (10..100k wystarczy) + równolegle kondensator kilka nF. Wtedy układ bez sygnału z odbiornika nie będzie widział "śmieci" a i szpilek zakłócających których wokół każdego silnika zawsze pełno, byłoby mniej.
6. Żeby już było wszystko co przychodzi mi do głowy to wyobrażam sobie odwrotne podpięcie pakietu. Dzielniki są duże więc wiele stać się nie może ale trzy diody (zwykłe albo Schottky'ego) postawione między masą (anoda) a wejściami PB3..PB5 uspokoiły by mnie w zupełności

Pozdrawiam.

_________________
Marek
Tipsy (RIP), PT-17, EasyStar, EasyGlider, Fox
X-412 z apetytem na coś większego

Jeżeli dobrze dobierze rezystory do dzielników, to nie widzę problemu. Z drugiego przetwornika mnożymy x2, a z trzeciego x3. Dla ułatwienia dałbym jednak ostatni dzielnik jako 1:4.
Do tego można operować tylko na 6 najstarszych bitach (w sumie i tak młodsze będą pływać) i całe liczenie to będzie kilka linijek. Czyli ADC skonfigurować na dosuwanie wyniku do lewej, po odczycie podzielić przez 4. Żeby nie tracić dokładności (bo i tak trzeba to poźniej pomnożyć), to:
- dla jednej celi: wynik1=wynik1>>2
- dla dwóch: wynik2=wynik2>>1
- dla trzech: wynik3=wynik3
Odjęcie w celu uzyskania napięcia cel jest już banalne


Spójrz w datasheeta do tiny13 (strona 43) i śpij spokojnie.
Zewnętrzne diody nie są potrzebne.

EDIT: poprawka shiftów

_________________
pozdrawiam
Marek, 35Mhz k. 72, 63; 40MHz k. 50

1. Różne dzielniki mają tę wadę, że są różne tj. zbudowane z różnych rezystorów. Takie same podziały powodują, że bierzemy elementy z jednej szufladki więc odchyłki powinny być mniejsze. To jednak tylko statystyka rozkładu w danej tolerancji wykonania, nie upieram się.
2. Tak samo jak nie wierzę w istnienie dzielników 1/4 (tylko np. 1014/3997) tak samo nie ma dwóch takich których stosunek podziałów wynosi np. 1/2. I tak nie obejdzie się bez procedury kalibracji po której żadne przesuwanie bitów nie pomoże.
3. Nie rozumiem, dlaczego tak łatwo się poddajesz "w temacie" rozdzielczości. To prawda, środowisko jest trudne, zakłócenia, przetwornik typu SAR w żaden sposób nie pomaga ale rezygnacja z 4(!) bitów przetwornika to jednak rozrzutność. Przecież są metody numeryczne pozwalające dostać w takiej sytuacji 10 a nawet więcej bitów. Wiem, to nie jest urządzenie pomiarowe ale może warto trochę powalczyć. Ono nie musi mierzyć napięć chwilowych więc mamy dużo czasu na pomiar(y) i jego obróbkę.
4. Za kalibracja przemawia też rozrzut napięcia referencyjnego (+/- 10% ).
5. Diody zabezpieczające są na wyprowadzeniach prawie każdego układu cyfrowego ale to są bardzo marne elementy. Schemat który wskazałeś mówi tylko o tym, ża są. W całej karcie nie ma żadnej specyfikacji opisującej np. wielkość prądu mogącego wypływać z układu. Jedynym faktem jest tabelka Absulute Maximum Ratings w której napięcie wejściowe w żadnym wypadku nie może przekroczyć -0.5V bo to jest właśnie granica, przy której zaczynają otwierać się diody klampujące i cała specyfikacja prądów wejściowych układu bierze w łeb. A prąd ten wcale nie musi płynąć przez masę układu tylko rozpływać się w podłożu podpolaryzowując tranzystory pasożytnicze i doprowadzając do trwałego lub tylko chwilowego uszkodzenia funkcji układu. Po sprawdzeniu, że po zmontowaniu na płytce urządzenie jednak działa możemy liczyć, że w tej konkretnej serii tych konkretnych układów wcale nie będzie tak źle...
6. Może do kalibracji i późniejszego ustawiania dorobić jakiś przycisk ? Może diodę LED ?
7. Przyszło mi do głowy, że możnaby zaprogramować funkcję fail-save, np. wolne obroty bez impulsów z odbiornika. Jeden z moich samolotów udaje cegłę po wyłączeniu gazu
8. Ciekawe, czy starczy pamięci ?
9. Skoro juz mierzymy akumulator to może by tak poświecić jakąś silną diodą LED w dół z informacją, że kończy się czas ?
Pozdrawiam.

_________________
Marek
Tipsy (RIP), PT-17, EasyStar, EasyGlider, Fox
X-412 z apetytem na coś większego

Myślałem o dobraniu przy pomocy omomierza. Ale tolerancja nie jest aż tak krytyczna.


Twój przykład daje tylko 0.3% błędu Tolerancja dla błędu 0.1V przy połowie zakresu jest prawie na poziomie 10%. Nie trzeba kalibracji o ile nie chcesz mieć odcięcia przy 2.50V z dokładnością do milivolta.


Po pierwsze: 6 bitów (starszych) daje i tak rozdzielczość ok. 0.076V. Na potrzeby 'awaryjne', a nie metrologiczne w zupełności wystarczy.
Po drugie: robiłem już trochę rzeczy na Atmelach z ADC i bez specjalnego filtrowania zasilania do części analogowej (co jest niemożliwe w tiny13) oraz bez usypiania całego procka na czas konwersji (a tu nie można uśpić, bo nie możemy zgubić impulsu PPM) pewne odczyty z przetwornika wahają się właśnie w okolicach 6-7 bitów. Reszta bitów to co najwyżej dobry generator liczb losowych.


Jak 6 bitów wystaczy, a reszta to i tak będzie praktycznie szum, to po co?
Ja osobiście wyznaję zasadę KISS(*). Pamiętaj o tylko 1KB flasha w tym procku!



ADC mierzy napięcia chwilowe (niestety). Żeby się pozbyć pików i zakłóceń trzeba dodatkowo uśrednić kilka ostatnich odczytów. Przy 6 bitach można robić to bardzo prosto z 4 ostatnich odczytów bez dodatkowej zajętości rejestrów, ramu czy specjalnych instrukcji.


Napięciem referencyjnym do użytku tutaj powinno być napięcie zasilania układu: jest o wiele bardziej powtarzalne i stabilne niż wewnętrzne źródło. Poza tym wewnętrzne ma tylko 1.1V (z dużym rozrzutem), więc i wszystkie dzielniki trzebaby przerobić i dodatkowo właśnie dochodzi problem kalibracji pod dany egzemplarz procka.


1. jest to zabezpieczenie ESD
2. prądy tam mogą spokojnie płynąć takie, że podanie za dużego napięcia na wejście powoduje zasilanie procka przez wewnętrzne diody i jajca. Policz sam jaki prąd może wpłynąć przez dzielniki na 100k...


Nie potrzeba kalibracji.


Może być


Zależy w czym będzie pisane. Jak w asemblerze, to jeszcze sporo miejsca zostanie.


Miałem ledy u siebie w modelu: w dzień jak nie trzymasz modelu w ręce, to i tak nie zobaczysz z daleka.


Co do ADC: przydałoby się zasilić tego tiny przez dławik (i kondensator oczywiście). Robią teraz ładne 'rezystorowe', więc nie powinno być problemów, a pomoże sporo, bo zakłócenia od serw na pewno będą na zasilaniu.


(*) Keep It Simple Stupid!

_________________
pozdrawiam
Marek, 35Mhz k. 72, 63; 40MHz k. 50

Ale się porobiło To chyba są dwa zupełnie różne podejścia do sztuki (tak!) projektowania. Oczywiście nie należy rzeczy niepotrzebnie komplikować ale skądinąd znana z programowania zasada KISS (ktoś w bardzo fajnej książce o inżynierii oprogramowania przetłumaczył to jako Bez Udziwnień Zapisuj Idioto czyli.. BUZI ) nie może wpływać na założenia. Wydawało mi się, że robiąc coś co mierzy powinno się zrobić to najlepiej jak się da a dopiero gdy oprzemy się o granice (opacalności/wykonalności/naszego czasu/fizyki) to możemy zacząć myśleć o rezygnacji z kolejnych wytycznych. Szanuję i podziwiam Twoje Marku doświadczenie elektronika/programisty ale spojrzyj na ten projekt trochę szerzej. Przecież robiąc urządzenia po najmniejszej linii oporu niczego się nie uczymy. Coś zmierzymy, coś odejmiemy, zrobimy impuls na wyjściu i.. koniec. Niech szeri spróbuje wycisnąć z tego ile się da. Niech poczyta o filtrach cyfrowych, teorii o próbkowaniu, oversamplingu. Niech właśnie ma kłopoty z pamięcią, z czasem procesora, z optymalizacją obliczeń. To przecież nasz chleb powszedni, nieprawdaż ?
Dysponowanie rozdzielczością kilku mV pozwoliłoby badać trendy (np. szybkość rozładowania) i podejmować wcześniejsze decyzje np. o lekkim przyhamowaniu silnika tak, by starczyło prądu choćby jeszcze na 1 minutę. Charakterystyka rozładowania aku jest pod koniec bardzo stroma (dziesiątki mV/s) a mając krok 70mV możemy conajwyżej stwierdzić, że wyłączamy napęd do zera Nie myślałem o prądach wpływających (te rzeczywiście nie są tak groźne i układy potrafią działać zasilane o zgrozo ze swoich wejść) ale o wypływających. ADC typu SAR rzeczywiście mierzy napięcia chwilowe ale byłbym bardzo ostrożny nazywając jego najmniej znaczące 4 bity generatorem liczb losowych. A jeśli już to o rozkładzie ściśle skorelowanym z wartością średnią mierzonego napięcia. Pojedyncze pomiary wyglądają kiepsko ale dlatego napisałem, że mamy dużo czasu bo napięcie chwilowe wcale potrzebne nie jest. Można mierzyć setki razy a algorytm ? Przecież "sporo miejsca zostanie". Traktowanie zasilania z nieznanego źródła (BEC z kilku różnych regulatorów, niektóre impulsowe, niektóre składane z kilku równolegle pracujących stabilizatorów liniowych a czasem 4.8V z koszyczka NiMH ) jako stabilnej i powtarzalnej referencji także dobrze nie wróży. W czasach gdy liczył się każdy tranzystor a wzmacniacz operacyjny był podstawowym klockiem toru analogowego rzeczywiście każda nowa funkcja kosztowała nowe układy, powierzchnię płytki itp. Dzisiaj mając nawet tak małe procesory jak Tiny możemy robić nieprawdopodobne projekty. Rzeczy trywialnych jest dookoła pełno i.. nie warto ich powielać jednym prostym KISSem
Pozdrawiam.

_________________
Marek
Tipsy (RIP), PT-17, EasyStar, EasyGlider, Fox
X-412 z apetytem na coś większego

Program w wersji KISS nie będzie tak prosty z jednej przyczyny: mamy przepuszczać PPM i generować go innego w razie potrzeby.
Żeby go przepuszczać bez zniekształceń trzeba bardzo dokładnie trzymać się reguł czasowych czyli trzeba użyć timera i przerwań. Timer w tiny13 ma tylko 8 bitów, więc softwarowo trzeba poszerzyć jego rozdzielczość (jak się chce precyzyjnie odmierzać czas). Do tego trzebaby zrobić filtrowanie impulsów (za długich i za krótkich). Później wygenerować impuls taki sam jak był na wejściu (znowu precyzyjnie) lub taki jaki nam wynika z fail-safe lub poziomu baterii. W międzyczasie trzeba odczytywać ten przetwornik, uśredniać odczyty (tu trzeba poczytać o arytmetyce stałoprzecinkowej) i sprawdzać. Dodatkowo jeszcze migać diodą:-)
To nie jest łatwy program dla kogoś z małym obyciem w mikrokontrolerach (a tak mi się wydaje, że jest z Mariuszem). Jak już sobie z tym poradzi i mu zostanie pamięci, to może pocudować.
Pamiętaj, że tu nie ma debuggera (tzn. jest debug-wire, ale nie wierzę znowu, żeby Mariusz miał sprzęt i soft do tego), więc każdy błąd w programie zazwyczaj skończy się złym lub nie- działaniem. Jeżeli będzie udziwniał, to będzie miał poważne problemy ze znalezieniem błędów.

Sam jak pisałem sterownik latarki na tiny13, to dorzuciłem mu softwarowego rs-a, żeby móc to jakoś debugować...

_________________
pozdrawiam
Marek, 35Mhz k. 72, 63; 40MHz k. 50