WIRTUALNY KLUB MODELARZY RC

Honey Bee 2 – 3D
Mikrohelikopter akrobacyjny

Model jest kupiony w Polsce, przez internet, za niecałe 800 złotych.

W pudełku znajdziemy złożony model helikoptera, nadajnik, akumulator liIon do modelu oraz ładowarkę do tego akumulatorka. Ładowarka jest zasilana z 12-15V, np. akumulatora samochodowego przez kabelek z krokodylkami, albo ze zwykłej ładowarki sieciowej z okrągłą wtyczką (nie ma niestety zasilacza sieciowego w zestawie).
W zestawie nie ma akumulatorów do nadajnika (8 paluszków), ani ładowarki sieciowej do nadajnika.



W zestawie jest jedna kartka po polsku z podstawowymi zasadami bezpieczeństwa, oraz trzy broszurki:

1. Instrukcje do aparatury
2. specyfikacją helikoptera, zdjęcia i numery wszystkich części zamiennych, oraz rysunek złożeniowy całego modelu. Wszystko kolorowe i na kredowym papierze
3. instrukcję użytkownika helikoptera, bardzo ładnie wydrukowaną.

Wszystko to po otwarciu pudełka robi bardzo pozytywne wrażenie, jedyny mankament, że wszystko wydrukowane jest wyłącznie po angielsku. Pewnie na potrzeby swojego syna będę musiał zrobić tłumaczenie .

Oczywiście wszystko jest produkcji made in china, ale wykonanie modelu oraz wygląd nadajnika mile zaskakuje – plastik jest miły w dotyku i nie sprawia wrażenia, jakby zaraz miał się rozpaść. Model jest wykonany z solidnego plastiku (wygląda na poliwęglan), oraz prętów węglowych. Rotor jest drewniany, oklejany, o profilu symetrycznym – model ma zmienny kąt natarcia łopat i może latać do góry nogami  .
Aparatura jest 6 kanałowa, z wymiennym modułem w.cz, oczywiście sprzedawany w Polsce jest z modułem 35Mhz, z wymiennymi kwarcami w nadajniku i odbiorniku.
Odbiornik to All-in-one, czyli zintegrowany odbiornik, żyroskop i regulator obydwu silników.

Aparatura może pracować w trybie nauczyciel–uczeń, posiada gniazdo do stosownego kabla (oczywiście nie ma go w zestawie) - być może uda się dorobić jakąś przejściówkę do FMS-a?

Nadajnik wyposażony jest w wyświetlacz LCD napięcia pakietu (pomiar z dokładnością do 0,1V), ale niestety nie sygnalizuje niezerowej pozycji drąga gazu, ani włączenia przełącznika IDLE-UP. Całe szczęście, że elektronika w modelu to wykrywa (sygnalizuje czerwoną diodą) i nie pozwala na niekontrolowany start rotora.
Nadajnik nie ma również opcji w stylu EXP, czy EPA, które bardzo by się przydały podczas nauki latania, bo jak na model akrobacyjny przystało wychylenia elementów sterowych są spore.



W opakowaniu są jeszcze: pasek rzepa, kilka kawałków dwustronnej samoprzylepnej taśmy (a raczej gąbeczki) i kilka opasek na kable.
Instrukcja milczy o przeznaczeniu tych elementów, więc intuicyjnie wykorzystałem rzepa do przymocowania akumulatorów (dwie gumeczki do mocowania akumulatora nie zapewniają jego stabilnego mocowania. Reszta wyposażenia pozostaje zagadką. Może są do wykorzystania podczas napraw?


Testy, trymowanie i takie tam dopiszę niebawem.

_________________
Zbigniew Bigaj

Przygotowanie do lotu
Wyważenie modelu nie sprawia kłopotu, a to dzięki przesuwanym saneczkom do których zmocowany jest akumulator.
Model jest fabrycznie wytrymowany, i nie była konieczna żadna korekta ustawień (przynajmniej na moje oko  ) – poza dokręceniem jednej łopaty rotora (według instrukcji nie powinno być luźne, a w swoim mocowaniu obracać się dopiero pod większym naciskiem)

Próbę sprawności przeprowadziłem unieruchamiając model na stole (linijka przez podwozie, dociśnięta dwoma akumulatorami żelowymi – bez szans na niekontrolowany start lub coś takiego.

Po włączeniu wszystkie elementy okazały się sprawne.
Instrukcja dosyć dobrze opisuje jak sprawdzić i poprawić trymowanie np. po wymianie złamanej łopaty rotora.


Teraz przyszedł czas na próby latania. Jestem po kilku godzinach na symulatorze, ale dawno nie czułem takiej adrenaliny.
Pierwsze nieśmiałe próby na podłodze w pokoju, w zasadzie tylko do momentu utraty przyczepności podwozia i lekkiego w zasadzie ślizgu po podłodze. Niestety na latanie (i moje umiejętności) pokój jest za mały.

Po dwóch krótkich próbach na podwórku stwierdziłem, że jest to zbyt ryzykowne, trzeba najpierw potrenować.

Oczywiście symulator, ale wpadłem tez na iście szatański pomysł: urządzenie treningowe, aby poćwiczyć na żywo, ale bezpiecznie. Pomysł jest taki:


Do podwozia przymocowałem rurkę węglową (szczytówkę wędki), dosyć elastyczną. Ta rurka wchodzi w szerszą i dosyć długą rurę, w której moze swobodnie poruszać się na boki (w zakresie około +- 30%), w górę (ale bez mozliwości całkowitego wysunięcia się), oraz wokól wlasnej osi

A tak wyglada realizacja (kable wiszą, bo zdjeie jest robione w trakcie ładowania pakietu):


W ten sposób model jest jakby na uwięzi, może poruszac się w oganiczonym zakresie we wszystkich płaszczyznach, a trening polega na utrzymywaniu smigłowca zupełnie nieruchomo i pionowo (czyli pełny zawis). Wcale nie jest łatwo, na poczatku tańczył na wszystkie strony (na szczęście szczytówka od wędki jest elasyczna i wytrzymała), dopiero po kilku minutach udało mi się go jako tako opanować. Pomimo, że model był cały czas bezpieczny, i tak po "wylądowaniu" byłem mokry. Niezła adrenalina.
Niestety po naładowaniu pakietu i ponownym starcie po kilku minutach silnik ogonowy odmówił posłuszeństwa - spalił się . Wygląda na to, że po prostu się przegrzał - był bardzo goracy, i to pomomo używania gazu na 2/3 - 3/4. Czytałem na grupach w necie, że to niestety dosyć częste zjawisko.
A tu film z treningów (2,99 MB)
http://www.bigaj.com.pl/rc/heli/honeybee/trening2.mpg

Dalsze relacje - po zaopatrzeniu się w zestaw części zamiennych.

_________________
Zbigniew Bigaj

Zbyszek - co to jest z tą wędką?
Ty załóż podwozie treningowe i tak próbuj - ta wędka niczego Cię nie nauczy.
Powodzenia

_________________
pozdrawiam
krzysztof hilbrycht
fly.kartuzy.com.pl

Nauczy, nauczy - prawidłowych odruchów.
Nie mam podwozia, ani dobrego miejsca do nauki (póki co), więc to musi chwilowo wystarczyć.

_________________
Zbigniew Bigaj

Mam cos dla Ciebie (mozesz sobie podlubac )

http://www.ttq.republika.pl/tips/helipod.html

_________________
HA HA HA

Swietnie, wreszcie jakas kosiarka

Czekam na dalsze relacje

Na szczęsie nie ma problemów z częściami zamiennymi.
Silniczek "zapasowy" jest od razu z kondensatorem, założoną zębatką i kompletem śrubek do mocowania (to też ważne, bo śrubki są maciupeńkie i łatwo zgubić). Wystarczy go przykręcic i przylutować dwa kabelki.
Tym razem zafundowalem mu dociearanie przy 2V i biegu luzem.

Za radą Krzyśka zrobiłem też podwozie treningowe w/g linka który podał Kuba (dzięki!). Wędka zostanie na ryby

Okazało się, że oryginalne podwozie (pręty węglowe i plastikowe łaczniki) są na wcisk, i bardzo szybko wysuwają się z dodatkowym obciązeniem.
Prowizorycznie zabezpieczyłem to gumkami - recepturkami. Zastanawiam się, czy nie skleić tego wszystkiego na CA.
Poza tym smigło ogonowe jest zabezpieczone przed wysywaniem się kawałkiem silikonowej rurki naciśniętej na oś obrotu śmigła. To bardzo zawodne zabezpieczenie, już kilkakrotne obluzowało się i śmigło ogonowe straciło napęd.
Tu trzeba coś zrobić, bo jesli stanie się to na większej wysokości, to model straci zupełnie sterowność i może być klops.

Dziś były pierwsze próby lotów, a w zasadzie zawisów, trenowane w pokoju.
Wnioski:
Marsz do symulatora!
Moje reakcje, a w zasadzie analizowanie i podejmowanie decyzji trwa zbyt długo. W zasadzie wytrenowałem dopiero jeden odruch: zmniejszania gazu, gdy model zbliża się do przeszkód .

To na razie tyle.

_________________
Zbigniew Bigaj

Podwozie i te nieszczesne slikonowe rurki mozesz spokojnie skleic cyjanoakrylem,rurki oczywiscie ostroznie zeby nie zakleic lozysk.Obowiazkowym dodatkiem do silnika ogonowego jest radiator-mozna zrobic samemu(spojzyj tu http://republika.pl/larsd/honey4.htm ) lub kupic gotowy np.gws.Lepszym rozwiazaniem palacego sie ogona jest wymiana na cos mocnieszego np.turbinka gws edf 40

Tak wygląda Honey Bee z wsasnoręcznie skonstruowanym podwoziem treningowym.


Niestety drewniane śmigła wirnika są bardzo delikatne (jest to balsa oklejona folią), warto od razu zrobić sobie zapas.

_________________
Zbigniew Bigaj